Marka aan u xusul-duubto daba-galka waxa aan moodayo in aan u oommanahay, maalmahaygu waxay isu rogaan holac iyo guuxa diiqada; balse haddii aan dhabarka dhigto gogosha samirka, wixii baahidaydu ahayd ayaa iigu soo burqada, iyaga oo dhib iyo diihaal ka caagan. Halkaas ayaan ka dhuuxay; in wixii aan raadinayay ay iyaguna i baadi-goobayaan, i doonayaan, iina soo hanqal-taagayaan. Waa sir culus oo meeshaas ku duugan, ruuxii laxaamaddeeda dhuuxi kara mooyee!.